Leven met HIV

Als men pas getest is en na 2 weken het woord “sero-positief” valt, dan komt er heel wat op je af. Ook hangt het ervan af van wie de uitslag meedegedeeld krijgt:van je trouwe huisarts, een onbekende persoon verbonden aan een instituut enz. Na een onstuimige “waarom ik?” periode moet je wel stappen ondernemen voor je eigen welzijn ivm relatie, werk, sexualiteit, familie, behandeling, contacten met lotgenoten enz. Je moet ook leren leven met vele onzekerheden en dat is natuurlijk niet evident .Je gaat je vragen stellen zoals: hoelang heb ik nog te leven!!

Voor de sexualiteit moet je jezelf verantwoordelijk stellen voor je partner, je wilt toch ook niet dat jij hem/haar besmet?? Je gaat dus voorzichtiger hiermee om en stelt je volledig in op veilige seks.

Op het werk ben je niet verplicht om je sero-positief zijn bekend te maken!! Zo lang je je goed voelt kun je gewoon blijven werken, maar er gaat een tijd komen dat je je misschien zieker voelt en vaker zult moeten thuisblijven. Dan nog beslis jezelf of je je ziektetoestand meld of niet. De verantwoordelijk ligt in je eigen handen. Denk er wel aan dat er anno 2006 nog heel veel onbegrip en onwil is tegen deze patienten. Ontslag kan een andere reden hebben dan je ziekte,maar speelt toch een grote rol.

De meest aangewezen personen voor je steun en begrip voor je situatie zijn je naaste familieleden, vrienden, partner. Officiele instanties schakelen meer en meer buddy’s in, dit zijn vrijwilligers die hiv- en aidspatienten helpen en ondersteunen, zowel op sociaal als administratief vlak.

Natuurlijk kun je ook hulp vragen bij je trouwe huisarts of de officiele instanties, die je graag met raad en daad zullen bijstaan.